Ordo · Continuatio · Ius Publicum · Traditio
RESTITUTIO IMPERIALIS
Restitutio imperialis neque ex opportunitate nascitur, neque ex opinione, neque ex commenticio recentiorum temporum instituto.
Ea significat conservationem, recognitionem atque reaffirmationem ordinis iuridici et institutionalis prioris rupturis aetatis modernae, fundati in continuatione historica atque legitimitate formali.
Hic ordo, super hierarchia dignitatum, exercitio officiorum et iure publico Imperii fundatus, neque proclamatur neque vindicatur. Tenetur, exercetur atque traditur.
Imperium enim, natura sua, structuram permanentiae et diuturnitatis constituit.
PRINCIPIA DIRECTIVA
« Restitutio imperialis legitima recognitione, continuatione iuridica atque ordine formali innititur. »
FUNDAMENTUM HISTORICUM
Ordo imperialis usu continuo, consuetudine recepta atque perpetuo exercitio officiorum constitutus est. Is formationes civiles modernas antecedit nec ulla recenti institutione oritur.
Disruptiones saeculi undevicensimi hunc ordinem non sustulerunt. Earum effectus quasdam tantum manifestationes suspenderunt, non autem ius, neque legitimam originem exstinguunt.
FUNDAMENTUM IURIDICUM
Restitutio imperialis ad ius imperiale antiquum solum refertur, prout ante omnes codificationes modernas exercitum, observatum atque transmissum est. Hoc ius ex dignitate, ex iurisdictione et ex hierarchia graduum procedit. Forma et actu exercetur, non opinione, nec proclamatione.
MUNUS DOMORUM IMPERII
Domus Imperio titulatae formarum conservationem, usuum transmissionem atque ordinis custodiam habent. Auctoritatem non creant, sed eius continuationem in tempore longo servant.