Domus de Cerf institutio dynastica originis Carolingicae est, cuius acta continuitatem a saeculo IX in regione Rheno-Mosana statuunt — territorio quod hodie partes Belgii, Germaniae, Luxemburgi, Belgii Inferioris et Galliae septentrionalis orientalis complectitur. Secundum saecula et terras, sub tribus nominis formis cognoscitur quae unam eandemque rem dynasticam designant: Cervus vel de Cervo Latine cancellariae, de Cerf Romanice Wallonice, von Scherff vel de Scherffs Germanice Rhenano — ad imaginem ipsius Lotharingiae, cunabuli Domus, terrae confinii inter mundum Romanicum et Germanicum.
Archiva testantur hanc Domum non actu concessionis ab auctoritate superiore accepto fundatam esse, sed independenti constitutione Geroldi II de Vinzgau, dicti Cervi Austrasii, filii minoris comitis Geroldi Senioris — cuius filia Hildegardis anno 771 secunda uxor Caroli Magni facta est. Domus ita, in sua substantia, ab ipsa alta nobilitate Carolingica procedit, prior plerisque actis quae deinde eius existentiam statuunt.